Beste SNO-ers,
Ons sympathieke (nieuwe) lid Coen van den Brink uit Zwolle heeft een uitgebreide (zelf)reflectie geschreven over het afgelopen seizoen. Als voorzitter vind ik het altijd prachtig om te zien dat leden (zelfkritisch) reflecteren op eigen gedrag en houding.
Los van zijn goede prestaties op het veld, is Coen ook voor SNO Nijverdal een absolute aanwinst gebleken als lid binnen onze vereniging. Betrokken, wekelijks aanwezig op de trainingen en altijd oog voor zijn collega's binnen de club.
In onderstaand overzicht neemt hij ons mee in zijn belevenissen over het seizoen 2025 - 2026. Voornamelijk de passage over SNO heb ik met veel genoegen gelezen. Hij raakt hierbij namelijk de absolute kern als het gaat om de bedoeling! Wat zijn de primaire taken van een scheidsrechtersverenging? Ik kan het (wij van WC-eend) allemaal mooi vertellen, maar ik vind het mooier als een (objectief) lid hierop reflecteert.
Dank voor je mooie woorden Coen!
Een sportieve groet,
Maurice Paarhuis
-------------------------------------------------------------------------------------
Beste lezers,
Mijn seizoen als assistent-scheidsrechter, asr-coach en sr-coach zit er (bijna) op — een seizoen om met trots op terug te kijken. Een jaar waarin stappen zijn gezet, grenzen zijn verlegd en herinneringen zijn gemaakt die nog lang zullen blijven hangen.
Assistent Scheidsrechter
Dit seizoen heb ik tot nu toe 39 wedstrijden als Assistent Scheidsrechter gehad. Het lijkt veel maar zo voelt het niet. Dat voelt het nooit, wanneer je iets doet waar je voldoening uit haalt. Een absoluut hoogtepunt was mijn debuut op landelijk niveau. Een moment waar je naartoe werkt, en dat dan werkelijkheid wordt, een bevestiging van ontwikkeling en vertrouwen. Daarbovenop kwamen twee bijzondere interlands: Ierland – Denemarken JO16 en Nederland – Noorwegen MO15. Wedstrijden met een speciaal tintje, waarin tempo, beleving en scherpte samenkomen en waar je als official echt onderdeel bent van iets groters.
Ook dichter bij huis waren er wedstrijden die blijven hangen. Denk aan Hatto Heim – Hattem een zeer beladen wedstrijd die na twee keer uitstel dan toch uiteindelijk (zonder publiek, maar live op TV Hattem) werd gespeeld, TVV – Fleringen, de mogelijke kampioenswedstijd in de 4e klasse, en de kwart- en halve finale in de beker voor district oost. Eerst ATC ’65 – Orion en vervolgens Longa ’30 – ATC ‘65 duels met vuurwerk, emotie, spanning en alles wat het voetbal zo mooi maakt. Juist deze wedstrijden maken het vak zo bijzonder.
Het was een seizoen met veel positieve reacties, waardering van scheidsrechters, spelers, staf en toeschouwers, maar ook momenten waarop het tegenzit. Beslissingen die haarscherp zichtbaar waren op TV Oost en terecht als goed werden beoordeeld, maar ook die ene misser. Want laten we eerlijk zijn: we zijn allemaal menselijk. Juist daarin zit de kracht, leren, reflecteren en weer doorgaan. Wat fijn dat een coach dan toch realistisch reageert en vervolgens de week erop (gelukkig) toch kampioen wordt.
ASR-Coach
Ook als ASR-coach heb ik dit jaar de kans gekregen om bij verschillende wedstrijden aanwezig te zijn. Dat maakte het seizoen extra waardevol, omdat ik een breed scala aan assistent-scheidsrechters aan het werk heb gezien. Van assistenten die net hun eerste stappen zetten langs de lijn, tot collega’s die al jarenlang ervaring hebben en het vak tot in de finesse beheersen.
Juist die diversiteit maakt het coachen zo interessant. Beginnende assistenten zijn vaak nog volop bezig met de basis: positionering, vlagtechniek en het ontwikkelen van zelfvertrouwen in hun beslissingen. Tegelijkertijd zie je bij meer ervaren assistenten dat de uitdaging ligt in details, zoals het nog beter aanvoelen van spelsituaties, het optimaliseren van de samenwerking met de scheidsrechter en het verhogen van de consistentie in hun optreden.
Het fijne aan deze rol is dat je niet alleen observeert, maar echt bijdraagt aan de ontwikkeling van collega’s. Door gerichte feedback te geven en samen na te denken over situaties uit de wedstrijd, ontstaat er ruimte voor reflectie en groei. Daarbij leer je zelf ook continu bij: ieder duel, ieder team en iedere collega brengt weer nieuwe inzichten.
Daarnaast is het simpelweg inspirerend om collega-assistenten aan het werk te zien. De passie voor het vak, de inzet om beter te worden en de onderlinge betrokkenheid dragen bij aan een positief leerklimaat. Door elkaar te helpen, scherp te houden en ervaringen te delen, tillen we niet alleen individuele prestaties omhoog, maar versterken we ook het niveau van het hele team.
Zo bouwen we samen, stap voor stap, aan beter arbitragewerk, met oog voor ontwikkeling, samenwerking en vooral plezier in wat we doen.
SR-Coach
Nadat ik vorig jaar mijn KNVB opleiding tot scheidsrechter coach heb afgerond had ik dit jaar drie gedreven scheidsrechters onder mijn hoede die bezig waren met de SO-II opleiding. In de rol van coach heb ik in totaal 13 wedstrijden mogen bezoeken, vele gesprekken gehad en een goede band opgebouwd met deze drie scheidsrechters.
Vanaf het eerste moment was zichtbaar dat ze niet alleen de ambitie hadden om beter te worden, maar ook de bereidheid om te leren, te reflecteren en zichzelf continu uit te dagen.
Wat deze begeleiding zo mooi maakte, was het groeiproces dat zich van wedstrijd tot wedstrijd aftekende. Waar in het begin nog gezocht werd naar de juiste positionering, het maken van duidelijke keuzes en het uitstralen van overtuiging, ontstond gaandeweg steeds meer rust, vertrouwen en controle. Kleine verbeteringen werden grote stappen: een betere samenwerking met assistenten, duidelijkere communicatie naar spelers en staf, en het steeds consequenter toepassen van de spelregels.
Als coach sta je daarbij niet langs de lijn als beoordelaar, maar als begeleider van een ontwikkelproces. Het gaat om het stellen van de juiste vragen, het geven van gerichte feedback en vooral het creëren van een veilige omgeving waarin fouten gemaakt mogen worden. Juist in die momenten zie je karakter: hoe iemand zich herpakt, leert en sterker terugkomt.
De grootste voldoening zit uiteindelijk in de ontwikkeling die zichtbaar wordt. Het moment waarop een scheidsrechter met overtuiging beslissingen neemt, het spel goed leest en zichtbaar geniet van zijn rol op het veld, dat is waar je het voor doet. Het besef dat jouw begeleiding heeft bijgedragen aan dat zelfvertrouwen en die groei, geeft een enorme energie.
Deze drie scheidsrechters hebben laten zien wat er mogelijk is met inzet, openheid en passie voor het vak. Hun ontwikkeling is iets om trots op te zijn, niet alleen voor henzelf, maar ook voor iedereen die een rol heeft gespeeld in hun traject.
SNO Nijverdal
Wat voor mij dit seizoen echt het verschil maakte, is het lidmaatschap van SNO Nijverdal. De vereniging biedt niet alleen een plek om je als (assistent-)scheidsrechter te ontwikkelen, maar vormt ook een hechte gemeenschap van gelijkgestemden. De wekelijkse trainingen zijn daar een perfect voorbeeld van: samen werken aan conditie, snelheid en wendbaarheid, maar ook elkaar motiveren om nét dat stapje extra te zetten. Het zorgt ervoor dat je fysiek beter voorbereid aan de start staat en met meer vertrouwen het veld op gaat.
Daarnaast vormen de fitheidsmetingen voor mij een waardevol ijkpunt gedurende het seizoen. Ze houden me scherp en geven inzicht in mijn fysieke ontwikkeling. Het motiveert om gericht te blijven trainen en jezelf te blijven verbeteren, met een duidelijk doel voor ogen. Fijn dat deze fitheidsmetingen door de SNO georganiseerd werden.
Ook de thema-avonden, met interessante sprekers dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling. Door samen te praten over spelsituaties, interpretaties van de regels en praktijkervaringen, leer je niet alleen van je eigen wedstrijden, maar juist ook van die van anderen. Het zijn momenten van verdieping, waarin theorie en praktijk samenkomen en je als (assistent-)scheidsrechter echt groeit in je rol.
Maar misschien wel het belangrijkste aspect van SNO Nijverdal is de gezelligheid. De ontspannen sfeer, de gesprekken na trainingen of bijeenkomsten en het onderlinge respect zorgen ervoor dat het niet alleen om presteren draait, maar ook om plezier. Juist die combinatie van sportieve ambitie en sociale verbondenheid maakt het zo bijzonder om onderdeel te zijn van deze vereniging.
Tot Slot
Maar we zijn er nog niet. Het seizoen krijgt nog een staartje met het toetje: de nacompetitie. Nog een paar mooie wedstrijden waarin alles samenkomt. Daarna is het tijd voor een welverdiende zomerstop, even opladen, genieten en afstand nemen.
Maar… de echte liefhebber weet: stilstaan is geen optie.
Dus ook in de zomer: blijven trainen, blijven ontwikkelen, klaar zijn voor wat komt.
Op naar een nieuw seizoen!
Coen van den Brink
